Είμαστε στον αέρα – 16/7/26 | Μητσοτάκης/Έργα – Νερό/ευδαπ – Νόλαν/Economist

Πέντε χρόνια μετά τις εξαγγελίες για την ανασυγκρότηση της Βόρειας Εύβοιας, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε στην περιοχή — με ελικόπτερο — για να εγκαινιάσει τον δρόμο Ροβιές-Ήλια και να μιλήσει για «κοσμογονία έργων». Το οξύμωρο σχήμα δεν χρειάζεται σχόλιο: ο ίδιος πετά πάνω από το οδικό δίκτυο που οι κάτοικοι χρησιμοποιούν καθημερινά και το οποίο παραμένει επικίνδυνο. Ο νέος οδικός άξονας Ψαχνά-Στροφυλιά-Ιστιαία, που παρουσιάστηκε το 2021 ως το εμβληματικό έργο της ανασυγκρότησης, παραμένει ακόμη στη φάση των μελετών. Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία των επιμέρους έργων. Η αξιοπιστία όμως μιας κυβέρνησης δεν κρίνεται από τις κορδέλες των εγκαινίων — κρίνεται από το αν υλοποιεί τις μεγάλες δεσμεύσεις που έδωσε στους πολίτες μετά την καταστροφή.

Δεν έλειψε και το παραπολιτικό περιεχόμενο. Ο Πρωθυπουργός μίλησε σε δικό του ακροατήριο ζητώντας επαγρύπνηση — και το ακροατήριο περίμενε τα δαχτυλίδια που οδηγούν στις λίστες υποψηφίων βουλευτών. Η προεκλογική αύρα ήταν διάχυτη. Και αυτό από μόνο του λέει κάτι για το πού βρισκόμαστε πολιτικά.

Από εκεί στο νερό — ένα θέμα που αφορά κάθε πολίτη της Εύβοιας και η προθεσμία για να πει κανείς τη γνώμη του κλείνει τη Δευτέρα 20 Ιουλίου. Το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ, που βρίσκεται σε διαβούλευση μόλις δέκα ημερών μέσα στον Ιούλιο, μεταφέρει την ύδρευση, την αποχέτευση και την άρδευση όλου του νησιού πλην Σκύρου στην ΕΥΔΑΠ — μαζί με τα δίκτυα, το προσωπικό και τα χρέη, από τα οποία το κράτος αναλαμβάνει τουλάχιστον το 75%. Η κυβέρνηση μιλά για οικονομίες κλίμακας και τεχνογνωσία απέναντι σε 735 κατακερματισμένους φορείς. Η αυτοδιοίκηση απαντά ότι πρόκειται για βίαιη συγκέντρωση που ακυρώνει την εθελούσια συνένωση την οποία ψήφισε ο ίδιος ο νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης πριν από λίγες μέρες.

Οι δήμαρχοι της Εύβοιας τοποθετούνται — άλλοι έντονα, άλλοι διαχειριστικά. Η ΚΕΔΕ εκφράζει ανησυχία ότι θα χαθεί ο δημόσιος χαρακτήρας ενός βασικού αγαθού. Και το σημείο που αφορά άμεσα το Αλιβέρι είναι αποκαλυπτικό: το φράγμα Μανικίων δεν ήταν ποτέ έργο της ΔΕΥΑΚΑ — εκκρεμεί από το 1999 σε κράτος και Περιφέρεια. Άρα το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ΔΕΥΑ ή ΕΥΔΑΠ. Είναι αν το περιουσιακό στοιχείο των υποδομών νερού θα ανήκει στον τόπο μας. Είναι ποιος λογοδοτεί όταν το νερό δεν υπάρχει ή δεν πίνεται. Σήμερα ξέρουμε πού χτυπάμε την πόρτα. Αύριο ο Ειδικός Συντονιστής που θα ορίσει ο δήμος δεν θα έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες, δεν θα μπαίνει στο διοικητικό συμβούλιο και δεν θα δεσμεύει την εταιρεία για τιμολόγια ή έργα. Η δημόσια διαβούλευση είναι ανοιχτή μέχρι τη Δευτέρα 20 Ιουλίου και μπορείτε – οφείλετε – να μπείτε εδώ για να συμμετέχετε : https://opengov.gr/ypen/deliberations/dimosia-ilektroniki-diavoyleysi-gia-to-schedio-nomoy-toy-ypoyrgeioy-perivallontos-kai-energeias-me/?show_intro=1

Στο τρίτο θέμα, επιστρέφουμε στον Νόλαν και τον Όμηρο — γιατί η κριτική του Economist φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτό που είχαμε διατυπώσει εδώ την περασμένη Πέμπτη, αλλά και στον «Δαίμονα» της σελίδας 14 της ΖΕΥΞΗ που κυκλοφορεί: ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι το κάστινγκ ή η εξωτερική εικόνα των ηρώων, αλλά αν ο Όμηρος ερμηνεύεται δημιουργικά ή «διορθώνεται» για να προσαρμοστεί στις ιδεολογικές ευαισθησίες της εποχής. Η κριτική του Economist επισημαίνει ακριβώς αυτό: ο κίνδυνος ο ομηρικός κόσμος να περιοριστεί στα μέτρα σύγχρονων πολιτισμικών επιταγών, χάνοντας την τραγικότητα, την πολυπλοκότητα και τη διαχρονική του δύναμη. Η ελευθερία της διασκευής δεν αμφισβητείται — αμφισβητείται η απόφαση να «διορθωθεί» ένα έργο 2.800 ετών για να περάσει τον έλεγχο της συγκυρίας.

Μια ανασκόπηση στα τελευταία 24ωρα στη Μέση Ανατολή που φλέγεται με την επικοινωνιακή προπαγάνδα να κάνει τη δουλειά της και τη διπλωματία να αδυνατεί να βρει τη χρυσή τομή. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν εντείνονται και οι σειρήνες πολέμου στις γειτονικές χώρες να μη σταματούν.

Το επόμενο θέμα μάς δίνει μια σπάνια αντικειμενική εικόνα για το πώς βλέπουν οι πολίτες το κράτος. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα του δεύτερου κύκλου της ηλεκτρονικής αξιολόγησης του Υπουργείου Εσωτερικών, οι πολίτες βαθμολογούν με άριστα τις ψηφιακές υπηρεσίες — το gov.gr παίρνει 8,3 στα 10 — και «κόβουν» τις διά ζώσης υπηρεσίες: δήμοι και περιφέρειες στο γκισέ παίρνουν μόλις 4,13, κάτω από τη βάση. Ως κύρια προβλήματα αναδεικνύονται η έλλειψη χώρων στάθμευσης, τα πεζοδρόμια, οι υποδομές ΑμεΑ, το οδικό δίκτυο και τα αδέσποτα. Η ψαλίδα ανάμεσα στο ψηφιακό κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση παραμένει χαοτική. Και αυτό δεν είναι παράξενο — είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας πολιτικής που επενδύει στην ψηφιακή εικόνα του κράτους χωρίς να επενδύει στο φυσικό περιβάλλον όπου ζουν οι άνθρωποι.

Κλείσαμε όπως κάθε Πέμπτη με τη βιβλιοπρόταση της εβδομάδας: «Ο Ξένος» του Αλμπέρ Καμύ. Ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα — λιτό στη γραφή, βαρύ στο νόημα. Ο πρωταγωνιστής Μερσό αντιμετωπίζει τη ζωή, τον θάνατο και την κοινωνία με μια ψυχρή ειλικρίνεια που η κοινωνία δεν ξέρει πώς να χειριστεί. Ο Καμύ δεν γράφει για να κατηγορήσει ή να λυτρώσει — γράφει για να θέσει ερωτήματα που δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Αν δεν το έχεις διαβάσει, είναι η ευκαιρία. Αν το έχεις διαβάσει, αξίζει να το ξαναδιαβάσεις.

Δείτε και ακούστε όλη την εκπομπή εδώ :