Είμαστε στον αέρα – 8/6/26 | Σεισμός Εύβοιας – Εκκλησία/Μισθοί – ΣΥΡΙΖΑ/ΕΛ.Α.Σ

Ο ισχυρότερος σεισμός καταγράφηκε χθες, Κυριακή 7 Ιουνίου, στα 5,2 Ρίχτερ — περίπου 6 χλμ. νοτιοδυτικά του Προκοπίου, με εστιακό βάθος γύρω στα 14 χλμ. Ακολούθησαν αρκετές δονήσεις, ανάμεσά τους και νέος σεισμός 4,3 Ρίχτερ τα ξημερώματα της Δευτέρας, ενώ και σήμερα το πρωί από τις 5:15 η σεισμική δραστηριότητα συνεχίζεται. Οι δονήσεις έγιναν αισθητές όχι μόνο στη Βόρεια Εύβοια αλλά και στην Αττική. Δεν υπάρχουν αναφορές για τραυματισμούς — αυτό είναι το πιο σημαντικό. Υπάρχουν όμως ζημιές: ρωγμές σε κτίρια, καταρρεύσεις τοίχων στη Δαφνούσα, κατολισθήσεις σε σημεία του δήμου. Ο δήμαρχος Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας Γιώργος Τσαπουρνιώτης χαρακτήρισε την κατάσταση ελεγχόμενη, τα σχολεία παραμένουν κλειστά για ελέγχους, ενώ τα εξεταστικά κέντρα των Πανελλαδικών λειτουργούν κανονικά.

Οι σεισμολόγοι εμφανίζονται προσεκτικοί. Ο Κώστας Παπαζάχος σημείωσε ότι η Βόρεια Εύβοια διαθέτει ενεργά ρήγματα αλλά δεν ανήκει στις πιο σεισμογενείς περιοχές της χώρας, ενώ ο Ευθύμιος Λέκκας μίλησε για σεισμική ακολουθία με χαρακτηριστικά σμηνοσειράς — χωρίς να ξεχωρίζει εύκολα ένας κύριος σεισμός — που μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Το βάρος πέφτει πλέον στις αυτοψίες των μηχανικών και στην παρακολούθηση της ακολουθίας τις επόμενες ώρες. Στις πληγείσες περιοχές μετέβη ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Ευάγγελος Τουρνάς.

Από τη σεισμική δραστηριότητα σε ένα θέμα που δεν έχει τον ίδιο άμεσο χαρακτήρα αλλά αγγίζει βαθύτερες αγωνίες. Οι πρόσφατες αυξήσεις στις αποδοχές των ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος προκάλεσαν ποικίλες αντιδράσεις — και αξίζει να σταθούμε όχι στο οικονομικό αλλά στο πνευματικό ερώτημα που γεννούν. Το κεντρικό δεν είναι το ύψος των αποδοχών. Είναι αν η Εκκλησία θα διατηρήσει την παρρησία της απέναντι στην εξουσία όταν αυτή η εξουσία εμφανίζεται τόσο γενναιόδωρη.

Η ανησυχία δεν γεννιέται σε κενό αέρος. Η Εκκλησία επηρεάζει σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης σε ζητήματα οικογένειας, βιοηθικής, παιδείας και πολιτισμικής ταυτότητας — πεδία όπου οι θέσεις της συχνά έρχονται σε τριβή με το κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα. Είναι λοιπόν λογικό κάθε κυβέρνηση να επιθυμεί ήπιες σχέσεις με την ιεραρχία. Το ερώτημα είναι αν αυτές οι ήπιες σχέσεις έχουν τίμημα. Η ιστορία διδάσκει ότι οι μεγαλύτερες δοκιμασίες της πίστης δεν προήλθαν από ανοιχτούς διωγμούς αλλά από σταδιακούς συμβιβασμούς που παρουσιάστηκαν ως αναγκαίες προσαρμογές. Η αλλοίωση δεν ξεκινά όταν κάποιος αρνείται ευθέως την αλήθεια. Ξεκινά όταν παύει να τη διακηρύσσει με καθαρότητα. Βεβαίως, θα ήταν άδικο να αγνοήσει κανείς ότι πολλοί ιεράρχες διαθέτουν σημαντικό μέρος των αποδοχών τους σε φιλανθρωπικό έργο — ιδίως στην περιφέρεια, δεν είναι σπάνιο οι επίσκοποι να καλύπτουν προσωπικά έξοδα μικρών ενοριών και έκτακτων κοινωνικών περιστατικών. Ο προβληματισμός αφορά το μήνυμα που εκπέμπει η Πολιτεία — και το αν η Εκκλησία θα εξακολουθήσει να είναι ελεύθερη να πει «όχι» όταν η συνείδησή της το απαιτεί. Η τελική κρίση δεν θα γίνει από τα μισθολόγια. Θα γίνει από την παρρησία.

Στο τρίτο θέμα, η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ενέκρινε με περίπου 75% τη γραμμή Φάμελλου για συμπόρευση με το νέο κόμμα Τσίπρα, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Η απόφαση μοιάζει λιγότερο με στρατηγική και περισσότερο με αναγνώριση ήττας. Ένα κόμμα που λέει «το μέλλον μου είναι δίπλα σε άλλο κόμμα» παραδέχεται ότι έχει χάσει τη δική του ιστορική αποστολή. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε ποτέ να γίνει κανονικό θεσμικό κόμμα μετά την εξουσία — έμεινε κόμμα αρχηγού, κόμμα κρίσης, κόμμα αντιμνημονιακής συγκυρίας. Όταν η συγκυρία τελείωσε, φάνηκε ότι δεν υπήρχε αυτόνομος οργανισμός. Υπήρχαν μηχανισμοί, ομάδες και μνήμες εξουσίας.

Το βαθύτερο πρόβλημα ήταν η ασυμφιλίωτη αντίφαση ανάμεσα στη ριζοσπαστική ρητορική και την κυβερνητική πράξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε ως αντισύστημα, κυβέρνησε ως αναγκαστικός διαχειριστής και μετά προσπάθησε να εμφανιστεί ξανά ως καθαρή προοδευτική δύναμη. Η πιο δύσκολη ερώτηση για τον Τσίπρα σήμερα δεν είναι αν μπορεί να ενώσει τα κομμάτια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αν μπορεί να απαντήσει στο εξής: «Ποιο πρόβλημα του 2026 λύνεις που δεν υπήρχε ήδη στο 2015;». Αν δεν υπάρξει πειστική απάντηση, η συζήτηση θα περιστρέφεται συνεχώς γύρω από πρόσωπα και μετακινήσεις στελεχών — αντί για νέα πολιτική πρόταση με δική της ιστορική αναγκαιότητα.

Μια είδηση που δεν πρέπει να περάσει αθόρυβα: η επιχείρηση «Όντιν» της Αντιτρομοκρατικής και της ΕΥΠ οδήγησε στη σύλληψη 37χρονου Παλαιστίνιου στην Κρήτη, κατηγορούμενου για ένταξη στη Χαμάς, εκπαίδευση για τρομοκρατικούς σκοπούς και προετοιμασία επίθεσης. Το νήμα ξεκίνησε από την Κύπρο, όπου συνελήφθησαν τέσσερις Παλαιστίνιοι στα τέλη Μαΐου. Ο 37χρονος φέρεται να είχε ταξιδέψει στη Μαλαισία για εκπαίδευση σε παρασκευή εκρηκτικών. Ο ακριβής στόχος παραμένει υπό διερεύνηση — η επίσημη αστυνομική ανακοίνωση δεν κατονομάζει συγκεκριμένο στόχο, αν και διάφορα μέσα αναφέρουν σενάρια με ισραηλινούς στόχους. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι υπηρεσίες εντόπισαν το δίκτυο πριν εκδηλωθεί κάποια επίθεση — και αυτό δείχνει ότι η διακρατική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου λειτούργησε. Η υπόθεση ανοίγει επίσης μια ευρύτερη συζήτηση για τους ελέγχους ασφαλείας — αλλά οι υπηρεσίες υπενθυμίζουν ότι πολλές τρομοκρατικές υποθέσεις στην Ευρώπη αφορούσαν άτομα που βρίσκονταν νόμιμα στις χώρες υποδοχής επί χρόνια. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα σύνορα.

Πριν κλείσουμε, μια αναφορά σε ορισμένες σημαντικές εκδηλώσεις του Σαββατοκύριακου που αξίζουν την προσοχή μας. Ο «Κήπος των Ευχών του Αλέξανδρου» στις 13 και 14 Ιουνίου στη Χαλκίδα — φιλανθρωπική εκδήλωση για παιδιά με νεοπλασματικές ή άλλες σοβαρές ασθένειες, με δυνατότητα εγγραφής ως δότης μυελού των οστών. Στη Χαλκίδα επίσης και στο ανοιχτό θέατρο «Ορέστης Μακρής» η μουσικοθεατρική παράσταση των συλλόγων Καππαδοκών και Ποντίων με τίτλο «Πριν γίνουν πρόσφυγες τα παραμύθια» που θα ζωντανέψει τις μνήμες των αλησμόνητων πατρίδων. Και στη Σκύρο, το Skyros Sports Festival 2026 — ένας συνδυασμός αθλητισμού και τοπικής κουλτούρας που αξίζει να γνωρίζουμε.

Δείτε και ακούστε την εκπομπή εδώ :