Είμαστε στον αέρα – 9/2/26 | Ελληνική γλώσσα – Αντικατασκοπεία – Φάκελοι Επστάιν – Ιαπωνία/Πορτογαλία
Η σημερινή εκπομπή έδεσε τέσσερις φαινομενικά διαφορετικές ιστορίες σε ένα κοινό νήμα: πώς η γλώσσα, η ασφάλεια και η ενημέρωση γίνονται πεδία ισχύος, σύγκρουσης και –μερικές φορές– χειραγώγησης. Αφετηρία η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας (9/2) και η υπενθύμιση ότι η ελληνική δεν είναι απλώς ένα πολιτισμικό κειμήλιο, αλλά εργαλείο σκέψης και ορισμού της πραγματικότητας. Από τον πλατωνικό κανόνα ότι πρώτα ορίζουμε τι συζητάμε για να συζητήσουμε παραγωγικά, φτάσαμε στο πώς οι λέξεις φορτίζονται ιδεολογικά και μετατρέπονται σε πεδία σύγκρουσης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον όρο «λαθρομετανάστης» ειδικά μετά το ναυάγιο στη Χίο. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η απαγόρευση ή η αποδοχή μιας λέξης, αλλά αν μπορούμε να μιλάμε για σύνθετα φαινόμενα χωρίς ηθικούς αφορισμούς και χωρίς να εγκαταλείπουμε τον ορθό λόγο.
Από εκεί περάσαμε σε μια άλλη όψη ασφάλειας, την υπόθεση του αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας που συνελήφθη στις 5 Φεβρουαρίου 2026 με κατηγορίες για κατασκοπεία. Το πολιτικό βάρος εδώ δεν είναι το κουτσομπολιό γύρω από λεπτομέρειες, αλλά το θεμελιώδες ερώτημα αξιοπιστίας: τι σημαίνει για μια χώρα πρώτης γραμμής, μέσα σε ΝΑΤΟ και διεθνείς συνεργασίες, να εμφανίζεται “insider threat” σε πεδία που ακουμπούν το νευρικό σύστημα της άμυνας, και ταυτόχρονα πώς ισορροπεί η δημοσιογραφία ανάμεσα στη διαφάνεια και στο να μη μετατρέψει την είδηση σε εγχειρίδιο για τον επόμενο δράστη.
Στο τρίτο σκέλος, ανοίξαμε την υπόθεση Έπσταϊν ως παράδειγμα του πώς η κοινωνία διψά για «μεγάλη αποκάλυψη», ενώ η πραγματική φρίκη συχνά είναι πιο πεζή και πιο αμείλικτη: όχι ένα κεντρικά σχεδιασμένο σενάριο, αλλά ένα πλέγμα σιωπών, ανταλλαγών κύρους, θεσμικής αδράνειας και κατακερματισμένης ευθύνης που επιτρέπει στο έγκλημα να αναπνέει δίπλα στην «κανονικότητα». Το κρίσιμο εδώ είναι η διάκριση ανάμεσα σε στοιχεία που δείχνουν επαφές και στοιχεία που αποδεικνύουν εγκλήματα, γιατί χωρίς αυτή τη διάκριση η κουβέντα πέφτει είτε στη συνωμοσιολογία είτε στην αποσιώπηση, άρα πάλι χάνεται ο ορθός λόγος.
Τέλος, σχολιάσαμε τις εκλογικές εξελίξεις σε Πορτογαλία και Ιαπωνία ως δύο διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο παγκόσμιο αίτημα: λιγότερη αβεβαιότητα. Στην Πορτογαλία, ο António José Seguro εξελέγη Πρόεδρος με καθαρή νίκη απέναντι στον André Ventura, ως μήνυμα υπέρ θεσμικής κανονικότητας και ανάσχεσης της πόλωσης. Στην Ιαπωνία, η επικράτηση της Sanae Takaichi ερμηνεύεται ως στροφή σε πιο «σκληρή» και ξεκάθαρη εκδοχή ισχύος και στρατηγικού πραγματισμού, με τις αγορές να διαβάζουν κυρίως τη μείωση της αβεβαιότητας. Κι εδώ δέσαμε το συμπέρασμα με την αρχή: όταν χάνεται ο ορισμός των λέξεων και η πειθαρχία των εννοιών, χάνεται η δυνατότητα να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει, είτε μιλάμε για σύνορα, είτε για άμυνα, είτε για θεσμούς, είτε για εγκλήματα εξουσίας.
Ακούστε και δείτε ολόκληρη τη σημερινή εκπομπή στο παρακάτω βίντεο :
