Είμαστε στον αέρα – 30/7/26 | Νεκροί στο Καθήκον – Νερό=Αγαθό – Άδειοι καναπέδες
Τρεις πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγες ώρες στα μέτωπα της Κρήτης και της Λακωνίας. Στη φωτιά της Νέας Κρύας Βρύσης, στο νότιο Ρέθυμνο, σκοτώθηκαν ο 25χρονος εποχικός πυροσβέστης Παντελής Διαμαντάκης και ο 58χρονος πυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης Εμμανουήλ, Μανώλης, Στρατιδάκης, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν ενώ επιχειρούσαν στην περιοχή. Στον Αγερανό Γυθείου έχασε τη ζωή του ο 27χρονος αξιωματικός Κωνσταντίνος Λαιμοδέτης, υποδιοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Γυθείου, ο οποίος εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του εκτός της περιμέτρου της πυρκαγιάς, με τις μέχρι τώρα πληροφορίες να αποδίδουν τον θάνατό του σε παθολογικά αίτια. Την ίδια ώρα, το σοβαρότερο ενεργό μέτωπο παρέμενε στο νότιο Ρέθυμνο, όπου η φωτιά είχε εξαπλωθεί σε ζώνη πολλών χιλιομέτρων, προκαλώντας εκκενώσεις οικισμών, ζημιές και μια εξαιρετικά δύσκολη επιχείρηση σε δύσβατο έδαφος.
Η ΔΕΥΑΚΑ αλλάζει χέρια — και κανείς στον τόπο μας δεν μιλάει. Σήμερα ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο που δίνει τη ΔΕΥΑΚΑ στην ΕΥΔΑΠ μαζί με άλλες 42 επιχειρήσεις ύδρευσης σε Εύβοια, Βοιωτία και Φωκίδα. Στην εκπομπή μιλήσαμε για πολλά : τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ που αγόρασε το 12,76% της ΕΥΔΑΠ με 103 εκατομμύρια, τη δήλωση του Περιφερειάρχη που συνδέει την εκχώρηση της ύδρευσής μας με τον αγωγό του Μόρνου που ποτίζει την Αθήνα, το «τυράκι» του 75% των χρεών για όσες ΔΕΥΑ παραδοθούν, τους δημάρχους που αντιστέκονται — και τον δικό μας Δήμο που σιωπά ενώ μέσα στο δημοτικό συμβούλιο ακούγεται ότι η απορρόφηση «μπορεί να είναι και για καλό». Ποιος θα αποφασίζει αύριο πού πάει το νερό του φράγματος των Μανικίων; Γιατί ο Δήμαρχος παρέδωσε την προεδρία της ΔΕΥΑΚΑ τώρα; Και γιατί τα ερωτήματα της ΖΕΥΞΗΣ του πρώτου και δευτέρου φύλλου προς την υπηρεσία παραμένουν αναπάντητα;
Στο τέταρτο φύλλο της ΖΕΥΞΗΣ, ο Δαίμονας έγραφε για τον «Δήμο Κέιν» — τον Πολίτη Κέιν του Όρσον Ουέλς με έμφαση στο μήνυμα του φιλμ για την εξουσία που θέλει να ελέγχει όχι μόνο τις αποφάσεις αλλά και τον τρόπο που αυτές θα ειπωθούν. Και φυσικά αυτό το μήνυμα το μεταφέραμε στα δικά μας. Στον τόπο μας. Ο Κέιν, βλέπετε, είχε τουλάχιστον ένα προσόν — ήξερε τι είναι εφημερίδα. Ήξερε ότι η ενημέρωση έχει αξία και γι’ αυτό την αγόραζε. Στο Αλιβέρι του 2026 προχωρήσαμε παραπέρα. Η ΔΕΥΑΚΑ — μια επιχείρηση που σε δώδεκα μήνες δεν θα υπάρχει, που δεν έχει απαντήσει σε κανένα τεκμηριωμένο ερώτημα εδώ και καιρό — απέκτησε Υπεύθυνο Επικοινωνίας. Έναν νέο άνθρωπο, στον οποίο ευχόμαστε ειλικρινά καλή επιτυχία. Για τη μη αναστρέψιμη πορεία της κακής επικοινωνίας δεν φταίει αυτός. Φταίει η αντίληψη που τον τοποθέτησε εκεί: ότι η θεσμική ενημέρωση είναι ανάρτηση με βελάκια και emoji, ότι ο ελεγχόμενος μπορεί να είναι ταυτόχρονα και ο πληροφορητής του εαυτού του, και ότι όταν σου τελειώνουν οι απαντήσεις, βαπτίζεις κάποιον αρμόδιο να διαχειρίζεται χωρίς ευθύνη τις ερωτήσεις και τις αγωνίες. Ο Κέιν πέθανε ψιθυρίζοντας «Rosebud» — μια λέξη που κανείς δεν κατάλαβε ποτέ. Η ΔΕΥΑΚΑ, αν συνεχίσει έτσι, θα κλείσει ψιθυρίζοντας «σας ενημερώσαμε» — και θα είναι εξίσου ακατανόητο.
Και από το θέμα του νερού στην εικόνα των άδειων καναπέδων στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο που ανέδειξε το βαθύ έλλειμμα συνεννόησης ανάμεσα στην κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και την Προεδρία της Δημοκρατίας. Οι ευθύνες αποδίδονται κυρίως στον πρωθυπουργό, λόγω της συγκρουσιακής σχέσης του με τους πολιτικούς αρχηγούς, της υποβάθμισης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και της επιλεκτικής στάσης του στον κοινοβουλευτικό διάλογο, αλλά και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για χειρισμούς που ενίσχυσαν την καχυποψία της αντιπολίτευσης. Ευθύνες έχουν και όσοι πολιτικοί αρχηγοί επιλέγουν συστηματικά την αποχή από θεσμικές εκδηλώσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό σύστημα που δυσκολεύεται ακόμη και να συνυπάρξει συμβολικά, γεγονός ανησυχητικό σε μια περίοδο κατά την οποία μπορεί να απαιτηθεί ουσιαστική εθνική συνεννόηση.
Καλύτερη πάσα από το προηγούμενο θέμα στη σημερινή βιβλιοπρόταση δεν μπορούσε να υπάρξει. Το «Τι είναι δημοκρατία» του Γιώργου Κοντογιώργη είναι το εργαλείο για όσους θέλουν να προσεγγίσουν κριτικά την έννοια της δημοκρατίας και να γνωρίσουν μια διαφορετική οπτική από τη συνήθη ταύτιση της με το σύγχρονο αντιπροσωπευτικό σύστημα. Με σαφή ιστορικά και θεωρητικά επιχειρήματα, ο συγγραφέας προκαλεί τον αναγνώστη να επανεξετάσει βασικές πολιτικές έννοιες και να αναρωτηθεί ποια είναι τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά μιας δημοκρατικής πολιτείας. Πρόκειται για ένα σύντομο αλλά πυκνό βιβλίο, που δεν διαβάζεται ως απλή εισαγωγή, αλλά ως αφορμή για ουσιαστικό προβληματισμό γύρω από τους θεσμούς και τη λειτουργία της πολιτικής.
Δείτε και ακούστε την εκπομπή εδώ :
