Είμαστε στον αέρα – 25/2/26 | Έκτακτη ανάγκη – Πορίσματα ΟΠΕΚΕΠΕ – Κάθετος διάδρομος – State of the Union
Στο επίκεντρο σήμερα η τοπική διαχείριση κρίσεων, η θεσμική αξιοπιστία της πολιτικής ζωής, οι μεγάλες ενεργειακές εξελίξεις για τη χώρα και οι διεθνείς ισορροπίες που διαμορφώνονται μέσα από την αμερικανική πολιτική σκηνή.
Είναι τελικά δεδομένο πως η ένταξης της πόλης μας σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα προβάλλεται πάντοτε ως πολιτική επιτυχία. Η ουσία όμως δεν βρίσκεται στην αμφισβήτηση της ανάγκης κήρυξης, αλλά στο τι αυτή σηματοδοτεί. Η σύνταξη φακέλων, η καταγραφή ζημιών και η διεκδίκηση κρατικής βοήθειας αποτελούν το αυτονόητο θεσμικό καθήκον μιας δημοτικής αρχής μετά από μια καταστροφή και όχι στοιχείο πολιτικής υπεροχής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί οι ίδιες περιοχές οδηγούνται επαναλαμβανόμενα στο ίδιο σημείο. Όταν κάθε έντονο καιρικό φαινόμενο μετατρέπεται σε κρίση, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο φυσικό αλλά βαθιά διαχειριστικό. Η πραγματική επιτυχία μιας διοίκησης δεν μετριέται μόνο από την ταχύτητα αντίδρασης μετά τη ζημιά, αλλά ουσιαστικά από τη μείωση της πιθανότητας να συμβεί ξανά. Διαφορετικά, η έκτακτη ανάγκη παύει να είναι εξαίρεση και μετατρέπεται σε μόνιμη κατάσταση, αποκαλύπτοντας έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού και πρόληψης.
Στο εθνικό πολιτικό επίπεδο, η ολοκλήρωση της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε ξανά το βαθύτερο πρόβλημα λειτουργίας των κοινοβουλευτικών ερευνών στην Ελλάδα. Η απουσία σύγκλισης και η ύπαρξη διαφορετικών πορισμάτων δεν αποτελούν απλώς κομματική διαφωνία αλλά τη βεβαιότητα ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι κάθε φορά προδιαγεγραμμένο από την κυβερνητική πλειοψηφία και τους εκάστοτε πολιτικούς συσχετισμούς αντί να προκύπτει αποκλειστικά από τα στοιχεία ( διαβάστε τι λέγαμε για τα στοιχεία της έρευνας τον περασμένο Οκτώβριο εδώ : https://radioaliveri1.gr/enoikoi-sthn-polykatikia-ths-diaplokis/ ). Ο θεσμός λοιπόν των εξεταστικών επιτροπών που θεωρητικά αποτελεί το ισχυρότερο εργαλείο κοινοβουλευτικού ελέγχου παράγει το αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή δυσπιστία. Όταν επί μήνες καταγράφονται καταγγελίες και τελικά κάθε πολιτική δύναμη παρουσιάζει τη δική της αλήθεια, ο πολίτης οδηγείται στο συμπέρασμα ότι η αλήθεια δεν ανακαλύπτεται αλλά ψηφίζεται. Έτσι το ζήτημα παύει να αφορά μόνο μια υπόθεση ή πιθανές ευθύνες και μετατρέπεται σε κρίση εμπιστοσύνης προς τη λειτουργία της ίδιας της Βουλής. τα στοιχεία που όπως λέγαμε τον περασμένο Οκτώβρη
Την ίδια στιγμή, στο πεδίο της οικονομίας και της γεωπολιτικής, οι μεγάλες συμφωνίες για τον κάθετο διάδρομο LNG από τον Νότο προς τον Βορρά της Ευρώπης τοποθετούν την Ελλάδα σε μια νέα ενεργειακή πραγματικότητα. Η χώρα μετατρέπεται σταδιακά από απλό καταναλωτή σε ενεργειακό κόμβο διέλευσης, γεγονός που ενισχύει τη στρατηγική της σημασία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαφοροποίηση πηγών φυσικού αερίου μειώνει τον κίνδυνο ενεργειακών σοκ όπως εκείνα του 2022 και ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού. Τα οφέλη δεν εμφανίζονται άμεσα στους λογαριασμούς των πολιτών, αλλά διαμορφώνουν συνθήκες σταθερότητας σε βάθος χρόνου. Παράλληλα ανοίγει μια μεγαλύτερη γεωπολιτική συζήτηση για το αν η ενισχυμένη ενεργειακή θέση της Ελλάδας μπορεί να μεταφραστεί και σε αυξημένη εθνική διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στις περιφερειακές διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο. Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον θα πρέπει πια ενεργά και δυναμικά να τεθούν ζητήματα κυριαρχίας στο Αιγαίο όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, δείχνοντας ότι η ενέργεια πλέον συνδέεται άμεσα με την εθνική στρατηγική.
Στο διεθνές επίπεδο, η ετήσια ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στο Κογκρέσο το 2026 αποτέλεσε ένα από τα πιο έντονα πολιτικά γεγονότα της χρονιάς. Με τη μεγαλύτερη σε διάρκεια ομιλία ( 108 λεπτά ) State of the Union στην ιστορία των ΗΠΑ, ο Αμερικανός πρόεδρος επιχείρησε να κυριαρχήσει στην πολιτική ατζέντα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Η έντονα συγκρουσιακή ρητορική απέναντι στους Δημοκρατικούς ανέδειξε το βάθος της αμερικανικής πόλωσης, ενώ η προβολή μιας εικόνας οικονομικής ισχύος στόχευσε κυρίως στην εσωτερική πολιτική κινητοποίηση. Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η εξωτερική πολιτική, με σαφείς προειδοποιήσεις προς το Ιράν και επαναφορά της στρατηγικής αποτροπής ως βασικού άξονα της αμερικανικής παρουσίας στον κόσμο. Η συνολική εικόνα ενισχύει την εκτίμηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται προς μια περισσότερο εθνικά προσανατολισμένη στρατηγική, σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ανταγωνιστικός και λιγότερο προβλέψιμος.
Ακούστε και δείτε ολόκληρη τη σημερινή εκπομπή στο παρακάτω βίντεο :
