Είμαστε στον αέρα – 21/1/26 | Πρόληψη 112 – Διαβούλευση – Εθνική συσπείρωση – Νταβός
Σ΄ ένα πολύ συγκεκριμένο 24ωρο, όπου φάνηκε καθαρά πώς η διοίκηση «χτίζει» πρόληψη με αποφάσεις υψηλής ορατότητας. Οι αναστολές λειτουργίας σχολείων έπεσαν ως επί το πλείστον το βράδυ της Τρίτης 20 Ιανουαρίου 2026, πατώντας πάνω στις προβλέψεις για έντονα φαινόμενα την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου και συνοδεύτηκαν από τη μετάβαση στην τηλεκπαίδευση, με επίκληση προληπτικών λόγων και στόχο να μειωθούν οι μετακινήσεις. Οριζόντιες αποφάσεις, σχεδόν στο σύνολο της χώρας, ακριβώς επειδή το σχήμα «κλείνουμε για ασφάλεια» είναι χαμηλού επιχειρησιακού ρίσκου, υψηλής πολιτικής κάλυψης και αφήνει καθαρό αποτύπωμα ότι «κάναμε κάτι». Στο ίδιο μοτίβο εντάχθηκε και το τοπικό επίπεδο, με τον Δήμο Κύμης–Αλιβερίου να ανακοινώνει κλείσιμο όλων των σχολείων και των βρεφονηπιακών/παιδικών σταθμών λόγω των έντονων φαινομένων που αναμένονταν στην περιοχή.
Η ανάλυση, όμως, δεν έμεινε στο «έκλεισαν ή δεν έκλεισαν», αλλά στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πρόληψη ως πραγματική κρατική ικανότητα και στην πρόληψη ως διαχειριστική παύση δραστηριοτήτων, που μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ανθεκτικότητα στις υποδομές στο «μείνετε σπίτι». Εκεί μπήκε και το 112 ως δίλημμα: όταν έρχεται έγκαιρα, στοχευμένα και δένει με επιχειρησιακές αποφάσεις, λειτουργεί ως προληπτικό εργαλείο που αλλάζει συμπεριφορά πριν συμβεί το κακό· όταν γίνεται ρουτίνα ή όταν στέλνεται αργά, μπορεί να διαβαστεί ως νομική και πολιτική ασπίδα μετακύλισης ευθύνης. Η υπόθεση του Περάματος παρουσιάστηκε ακριβώς ως παράδειγμα του δεύτερου σκέλους, γιατί μιλάμε για συμβάν υψηλού βιομηχανικού κινδύνου κοντά σε δεξαμενές καυσίμων, όπου η συζήτηση δεν τελειώνει στη φωτιά, αλλά ανοίγει αμέσως στο «γιατί αυτός ο κίνδυνος είναι ενσωματωμένος στη χωροθέτηση και στις χρήσεις γης», με τον δήμαρχο να δηλώνει ότι θα κινηθεί νομικά και με δημόσιες αντιδράσεις για τον χρόνο και τα αντανακλαστικά της προειδοποίησης.
Το επόμενο θέμα συνέχισε στο ίδιο νήμα, μόνο που εδώ η «κακοκαιρία» ήταν θεσμική: γιατί ένα Επιχειρησιακό Πρόγραμμα με ορίζοντα 2024–2028 τίθεται σε δημόσια διαβούλευση στις αρχές του 2026; Στην εκπομπή είδαμε το ζήτημα αξιοπιστίας του σχεδιασμού και δημοκρατικής ουσίας της διαβούλευσης, αφού ο ίδιος ο Δήμος αναφέρει ότι η Α’ Φάση εγκρίθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 22 Δεκεμβρίου 2025 (απόφαση 181/2025) και ότι η διαβούλευση τρέχει έως την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026, δηλαδή όταν ήδη έχει περάσει σημαντικό κομμάτι της προγραμματικής περιόδου. Αυτό δεν είναι απλή διαδικαστική καθυστέρηση, γιατί μετατρέπει ένα εργαλείο που κανονικά κατευθύνει πολιτική σε έγγραφο που κινδυνεύει να λειτουργήσει αναδρομικά, σαν τακτοποίηση υποχρέωσης, γι’ αυτό και το ουσιαστικό αίτημα που αναδείχθηκε ήταν να αποσαφηνιστεί τι αφορά το «ήδη παρελθόν», τι είναι σε εξέλιξη και τι είναι ρεαλιστικό να υλοποιηθεί ως το 2028, ώστε η διαβούλευση να μην είναι σφραγίδα νομιμοποίησης αλλά μηχανισμός πραγματικής ιεράρχησης.
Εν συνεχεία συνδέσαμε την εγχώρια πολιτική ατζέντα με τη διεθνή «πολιτική της ισχύος» που κυριαρχεί φέτος, τόσο στο Νταβός όσο και στο εσωτερικό παιχνίδι. Από τη μία, η εκπομπή κράτησε την ουσία που προκύπτει από το WEF 2026 ότι δηλαδή δεν μιλάμε για επιστροφή στην κανονικότητα, αλλά για διαχείριση εντάσεων και ανθεκτικότητα σε έναν κόσμο μόνιμης τριβής, με το ίδιο το Φόρουμ να αναδεικνύει ως πλαίσιο την εποχή των πολυσύνθετων κρίσεων και τη μετάβαση από τον ενθουσιασμό στην εφαρμογή σε πεδία όπως η τεχνολογία, η ενέργεια και οι αλυσίδες εφοδιασμού. Από την άλλη, συνδέθηκε αυτό το διεθνές περιβάλλον με την εγχώρια χρήση του «χαρτιού της εθνικής συσπείρωσης» και τη συζήτηση για πολιτικό χρονισμό, όπως αποτυπώνεται και στη σημερινή αρθρογραφία για σενάρια πρόωρων εκλογών μέσα σε «ταραγμένα διεθνή νερά», όπου η εξωτερική ένταση μπορεί να μετατραπεί σε εσωτερικό πολιτικό κεφάλαιο, ακριβώς επειδή η κοινωνία σε συνθήκες ανασφάλειας τείνει να επιβραβεύει το αφήγημα σταθερότητας και ισχύος.
Ακούστε και δείτε ολόκληρη τη σημερινή εκπομπή στο παρακάτω βίντεο :
