Είμαστε στον αέρα – 10/6/26 | Ανασχηματισμός/Εύβοια – Μύτικας – Πολεοδομίες

Από τον μίνι ανασχηματισμό Μητσοτάκη ξεκινήσαμε — και από το ερώτημα που θέτουν πολλοί στην Εύβοια που δεν εκπροσωπείται στην κυβέρνηση. Το θέμα αυτό άραγε πότε θα μας κάνει σοφότερους; Η απάντηση, αν κανείς κοιτάξει με ειλικρίνεια τα δεδομένα, είναι σχεδόν βέβαιη: Ποτέ. Η Εύβοια, και αυτό το γνωρίζουν όλοι οι κομματικοί μηχανισμοί, ψηφίζει όπως ψηφίζει η υπόλοιπη χώρα — χωρίς διαφοροποίηση. Και χωρίς διαφοροποίηση είναι και οι υποδομές της. Με το εκάστοτε πολιτικό ρεύμα το νησί και πάντα εκτός αναπτυξιακού σχεδιασμού. Οι βουλευτές του νησιού δεν χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στον στενό κύκλο του Μαξίμου ή απλώς δεν έχουν δώσει τα «διαπιστευτήρια» που απαιτεί η οικογένεια. Στον κλειστό κύκλο της, η διαδρομή είναι συγκεκριμένη: πρέπει να εξυπηρετείς και να αποδεικνύεις την αφοσίωσή σου με πράξεις. Ο Μαρκόπουλος, ως πρόεδρος της Εξεταστικής για τα Τέμπη, έκανε τη δουλειά που του ζητήθηκε — και υπουργοποιήθηκε. Η Καραμπατσώλη, αντίθετα, δεν εξαργύρωσε ούτε τον ρόλο της ως αντιπρόεδρος της Εξεταστικής ούτε την προθυμία της ως εισηγήτρια στην Προανακριτική. Την προθυμία της βουλευτού αν δεν την εκτίμησε ο πρωθυπουργός υπάρχει περίπτωση να μην την εκτιμήσουν και οι ψηφοφόροι τελικά. Το μόνο βέβαιο; Όσοι συμπολίτες μας επιθυμούν βουλευτές της Εύβοιας σε κυβερνητικές θέσεις θα αναμένουν για πολύ.

Από το εθνικό στο τοπικό — με τη φωνή κάποιας που ζει το πρόβλημα από κοντά. Η Ιωάννα Οκτωνιάτη, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Ελληνικού Παλμού, μίλησε στο Ράδιο Αλιβέρι 1 για τα έργα στον Μύτικα και το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου που απειλείται με κατεδάφιση. Οι κάτοικοι αντιδρούν, συλλέγουν υπογραφές και αγωνίζονται ενάντια σε ένα έργο που για πολλούς αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτό που συζητάμε σε μεγαλύτερη κλίμακα: αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με εκείνους που ζουν στον τόπο. Ένα εξωκλήσι δεν είναι απλώς κτίσμα. Είναι σημείο αναφοράς μιας κοινότητας — και η απειλή κατεδάφισής του δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα σεβασμού.

Ακούστε την Ιωάννα Οκτωνιάτη εδώ :

Στο επόμενο θέμα, το σκάνδαλο των πολεοδομιών συνεχίζει να ανοίγει. Η δικογραφία ξεπερνά τις 3.500 σελίδες, έξι βασικοί κατηγορούμενοι κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οι κατηγορίες αφορούν εγκληματική οργάνωση, δωροδοκίες, ξέπλυμα χρήματος και εμπορία επιρροής. Αλλά το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στους έξι. Στη δικογραφία εξετάζονται ακόμη περίπου 30 πρόσωπα — δημόσιοι υπάλληλοι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, επιχειρηματίες. Στο επίκεντρο βρίσκονται υπηρεσίες της βορειοανατολικής Αττικής — Γαλάτσι, Κηφισιά, Μαρούσι, Νέα Ιωνία — με αναφορές και σε υποθέσεις που συνδέονται με τη Μύκονο. Οι «ταρίφες» κυμαίνονταν από 1.000 έως 30.000 ευρώ ανά υπόθεση. Στο επίκεντρο των προσώπων αναφέρονται ο Θεόδωρος Μινέσχος, πρώην διευθυντής πολεοδομικής υπηρεσίας, και η Μίνα Χατζηαθανασίου, γενική γραμματέας δήμου και πρόεδρος Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, η οποία απομακρύνθηκε μετά τις αποκαλύψεις.

Αυτή είναι η τρίτη μεγάλη υπόθεση πολεοδομικής διαφθοράς τα τελευταία χρόνια — και αυτό δεν υποδηλώνει μεμονωμένα περιστατικά αλλά διαρθρωτικό πρόβλημα. Και εδώ εμφανίζεται ένα ερώτημα που συνδέει το σκάνδαλο με τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης: θα αφαιρεθούν οι πολεοδομικές αρμοδιότητες από τους δήμους; Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης και Α’ Αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ, υποστηρίζει ότι αυτό έχει ήδη δρομολογηθεί — το τεκμηριώνει από την απουσία στον νέο Κώδικα των διατάξεων του «Καλλικράτη» που κατοχυρώνουν τις πολεοδομικές αρμοδιότητες. Η ΚΕΔΕ εξετάζει προσφυγή στο ΣτΕ. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα αλλάξει το μοντέλο — αλλά ποιος θα πάρει την αρμοδιότητα και με ποιους όρους.

Από την κεντρική ερεβώδη επικαιρότητα περάσαμε σε κάτι φωτεινό γεμάτο γνώση και μνήμη ήτοι την παράσταση «Πριν γίνουν πρόσφυγες τα παραμύθια» που θα γίνει την Κυριακή 14 Ιουνίου στο θέατρο «Ορέστης Μακρής» στη Χαλκίδα. Ο ιστορικός και αντιπρόεδρος του Πανευβοϊκού Συλλόγου Καππαδοκών «Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος» Γιώργος Αγγέλου μίλησε στο σταθμό για τον ρόλο της συλλογικής μνήμης και της διατήρησης της πολιτιστικής ταυτότητας μέσα από την τέχνη. Μέσα από αφήγηση, μουσική και χορό, το κοινό θα ταξιδέψει από την Εύβοια του 2026 στην Καππαδοκία και τον Πόντο, στην Κωνσταντινούπολη και τη Χαλκίδα των αρχών του 20ού αιώνα. Παραμύθια, τραγούδια και βιώματα ζωντανεύουν επί σκηνής — αναδεικνύοντας τις μνήμες ανθρώπων που ξεριζώθηκαν αλλά κράτησαν ζωντανή την παράδοσή τους. Σε μια εποχή που πολλά φαίνονται να χάνονται στο κυνήγι της σκοπιμότητας, αυτή η παράσταση θυμίζει ότι υπάρχουν πράγματα που αξίζει να διαφυλάξουμε.

Ακούστε τον Γιώργο Αγγέλου εδώ :