Είμαστε στον αέρα – 1/7/26 | Ζεμπίλης – Πετράλωνα – Ωραιόκαστρο
Μια πολυκατοικία στα Πετράλωνα καταρρέει σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης ένας πατέρας και ο 12χρονος γιος του χάνουν τη ζωή τους, εγκλωβισμένοι στο σπίτι τους από την πυρκαγιά. Στο μεταξύ ο Θανάσης Ζεμπίλης ανακοινώνει το «πράσινο φως» από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων που φέρνει το Φράγμα Μανικίων ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση, αν και…το χάνει κάπου στα μαθηματικά. Νέαμελέτη δείχνει πως ο έλληνας πολίτης χάνει την εμπιστοσύνη του στην Κυβέρνηση και τα χτυπήματα στον Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να μην έχουν σταματημό.
Σοκ προκάλεσε σε όλη τη χώρα το χθεσινό συμβάν στα Πετράλωνα, όταν κατέρρευσε τετραώροφη πολυκατοικία. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για εξαιρετικά ασυνήθιστο γεγονός, με τα θεμέλια του κτηρίου στο μικροσκόπιο, αφού αν ήταν σωστά εξ’αρχής δομημένο δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Συμβάν που φέρνει ξανά στο προσκήνιο το γερασμένο κτηριακό απόθεμα της χώρας μας, με εκατομμύρια κτήρια, ιδιαίτερα στην Αττική, παρόλο που στέκονται ασφαλώς για δεκαετίες, να γίνονται ευάλωτα όταν συνδυάζονται σε αυτά η ηλικία, αυθαιρεσίες, κακιές επεμβάσεις και φυσικά φαινόμενα. Παράλληλα, τονίζει τη σημασία των στατικών ελέγχων στα κτήρια, που στη χώρα μας γίνονται μόνο μετά από σεισμική δραστηριότητα.
Επόμενη είδηση που μας σόκαρε όλους, η πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης και ο θάνατος πατέρα και γιου που εγκλωβίστηκαν στο σπίτι τους. Οι ζωντανές μνήμες από το Μάτι και η χρήση του 112, του ευρωπαϊκού αριθμού διάσωσης ως μοναδικό εργαλείο του κράτους και διάχυσης της ευθύνης σε όσους το λαμβάνουν. Και όταν συμβαίνει αυτό, όσο δηλαδή ο πολίτης αισθάνεται ότι η κρατική μηχανή δεν τον συνδράμει, τόσο θα προσπαθεί να γίνει ο ίδιος εμπόδιο. Η ισορροπία, λοιπόν, δεν είναι «εκκένωση ή κατάσβεση». Είναι εκκένωση εγκαίρως, αλλά όχι ως υποκατάστατο της κατάσβεσης, της πρόληψης και της τοπικής άμυνας.
Περνάμε στα τοπικά με μια παρατήρηση. Ο κατά τα άλλα συμπαθής κύριος Ζεμπίλης φαίνεται να δυσκολεύεται με τους αριθμούς. Στην ανακοίνωσή του για το Φράγμα Μανικίων γράφει πως είναι ένα έργο που η τοπική κοινωνία περίμενε για τα τελευταία 20 χρόνια. Κάτι ξεχνάει όμως. 1993. Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με Υπουργό τον Αχιλλέα Καραμανλή και Υπουργό Εύβοιας τον Μιχάλη Σίδερη. Ο κ. Σίδερης μιλά για το φράγμα στα Μανίκια που θα λύσει μια για πάντα το πρόβλημα της υδροδότησης σε όλη την Καρυστία και την ευρύτερη περιοχή. Άρα, τα χρόνια είναι 33. Όχι 20. Δυστυχώς, δεν μπορεί να μη γίνει και η σύνδεση με τα Δημοτικά Συμβούλια στα οποία ακούγονται συχνά πυκνά φράσεις του τύπου «30 χρόνια δεν έχετε νερό, τώρα σας πείραξε;». Ένα λάθος, ή μαλλον μια παράβλεψη, όχι τόσο αθώα. Γιατί αν δεν μπορούμε να συνενεννοηθούμε μεταξύ μας πόσα χρόνια μιλάμε για τα Μανίκια, μπορούμε, άραγε, να συνεννοηθούμε για το χρονοδιάγραμμα πραγματοποίησης;
Μελέτη κόλαφος από τον ΟΟΣΑ. Το 64% συμμετεχόντων σε έρευνα δηλώνει χαμηλή ή καθόλου εμπιστοσύνη στην εθνική κυβέρνηση, με το 11% να δηλώνει ουδέτερη στάση και μόλις το 24% να κάνει λόγο για υψηλή ή μέτρια υψηλή εμπιστοσύνη. Ακόμα μία ένδειξη σοβαρής θεσμικής κρίσης στη χώρα που δεν πρέπει να περάσει αψήφιστα. Γιατί δεν σημαίνει πως ο πολίτης παύει να εμπιστεύεται απλώς την κυβέρνηση. Παύει αν εμπιστεύεται το σύστημα.
Κλείσιμο της εκπομπής με μια ματιά στα διεθνή γεγονότα με τη νέα απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που βάζει φρένο στην αντιμεταναστευτική ατζέντα του Αμερικανού Προέδρου. Ένα ακόμη πλήγμα για τον Ντόναλντ Τραμπ που έρχεται να του υπενθυμίσει πως τίποτα δεν καθιστά μια νίκη σίγουρη, αλλά και να δώσει στους Δημοκρατικούς ένα «παραθυράκι» στις ενδιάμεσες εκλογές, παρουσιάζοντας το γεγονός ως απόδειξη πως το σύστημα τον μπλοκάρει και πως ο παντοδύναμος «βασιλιάς» «ματώνει».
Ακούστε περισσότερα εδώ:
