Δ΄ Κυριακή των Νηστειών: Η Πίστη των Γονέων και η Δύναμη του Χριστού
Στο σημερινό κήρυγμα, Δ΄ Κυριακή των Νηστειών του Ιωάννου της Κλίμακος, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ ανέδειξε πως η αληθινή λύση στα βαθιά και οδυνηρά προβλήματα της οικογένειας, και ιδιαίτερα στα αδιέξοδα των παιδιών, δεν βρίσκεται μόνο στις ανθρώπινες προσπάθειες, αλλά πρωτίστως στην προσφυγή προς τον Χριστό με πίστη, επιμονή και προσευχή. Ο Σεβασμιότατος, με αφορμή την ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του δαιμονιζομένου παιδιού, στάθηκε ιδιαίτερα στον πατέρα του παιδιού και ανέδειξε το παράδειγμά του ως διαχρονικό και απολύτως επίκαιρο για τη σημερινή οικογένεια.
Τόνισε ότι το περιστατικό του Ευαγγελίου, αν και συνέβη πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, παραμένει συγκλονιστικά σύγχρονο, αφού και σήμερα πολλοί γονείς βιώνουν το δράμα των παιδιών τους μέσα από εξαρτήσεις, εκτροπές, κακές συναναστροφές και πνευματική απομάκρυνση. Μέσα από αυτή τη σύνδεση, ο λόγος του επικεντρώθηκε στην ευθύνη του γονέα να μη μένει μόνο στην αγωνία, στην απόγνωση ή στις ανθρώπινες λύσεις, αλλά να οδηγεί το παιδί του στον Χριστό και να στρέφεται και ο ίδιος με ταπείνωση και δάκρυα προς τον Θεό.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ότι ο πατέρας του Ευαγγελίου άργησε να φέρει το παιδί του στον Χριστό, αφού το πρόβλημα υπήρχε από την παιδική ηλικία. Μέσα από αυτό ανέδειξε το δίδαγμα ότι η πνευματική μέριμνα για τα παιδιά πρέπει να αρχίζει από νωρίς και ότι ο γονέας οφείλει να προστατεύει, να καθοδηγεί και να φέρνει το παιδί κοντά στον Χριστό πριν το κακό ριζώσει και δυναμώσει. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ακόμη και όταν η κατάσταση έχει φτάσει στο πιο δύσκολο σημείο, η ελπίδα δεν χάνεται, αρκεί ο άνθρωπος να στραφεί με ειλικρίνεια προς τον Θεό.
Καθοριστικό σημείο του κηρύγματος ήταν η φράση του πατέρα «Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ», την οποία ο Σεβασμιότατος ανέλυσε ως έκφραση μιας πίστης ατελούς αλλά αληθινής. Εξήγησε ότι ο Χριστός δεν απορρίπτει τον άνθρωπο που παλεύει με την αδυναμία και την αμφιβολία, αλλά δέχεται την ελάχιστη πίστη και τη δυναμώνει. Έτσι, το μήνυμα του κηρύγματος ήταν ότι ο γονέας, ακόμη κι αν νιώθει λίγος, αδύναμος ή ολιγόπιστος, δεν πρέπει να σταματά να ζητά τη βοήθεια του Χριστού, γιατί η θεία δύναμη συμπληρώνει την ανθρώπινη ανεπάρκεια.
Ολοκληρώνοντας, ανέδειξε ότι η εξουσία του Χριστού πάνω στο κακό είναι απόλυτη και ότι η προσευχή και η νηστεία αποτελούν ουσιαστικά πνευματικά όπλα στον αγώνα εναντίον των δαιμονικών επιδράσεων και της ηθικής κατάπτωσης. Το βασικό συμπέρασμα του κηρύγματος ήταν πως ο σύγχρονος γονέας καλείται να μιμηθεί τον πατέρα του Ευαγγελίου, να πει και εκείνος «Κύριε, έφερα το παιδί μου», να εμπιστευθεί τη δύναμη του Χριστού και να επιμείνει με πίστη, ώστε η χάρη του Θεού να θεραπεύσει, να σηκώσει και να επαναφέρει το παιδί στην οικογένεια και στη ζωή.
Ακούστε το κήρυγμα εδώ :
