Είμαστε στον αέρα – 12/1/26 | Πρόσκληση για Μαξίμου – E.E./MERCOSUR – Δανία – Ιράν
Η σημερινή εκπομπή κινήθηκε πρώτα στον παλμό της αγροτικής κινητοποίησης, με το βλέμμα στραμμένο στη συνάντηση των εκπροσώπων των μπλόκων με τον πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης στο Μέγαρο Μαξίμου. Η ανάλυση ανέδειξε ότι πέρα από το θεσμικό σκέλος των αιτημάτων για κόστος παραγωγής, ενέργεια και καύσιμα, η ουσία της διαπραγμάτευσης αφορά τη δυνατότητα ή μη της κυβέρνησης να δώσει απαντήσεις σε έναν πρωτογενή τομέα που πιέζεται δομικά από ευρωπαϊκές πολιτικές και διεθνείς συμφωνίες. Το γεγονός ότι επιλέχθηκαν χωριστές συναντήσεις και τέθηκαν όρια συμμετοχής και «κόψιμο» προσώπων δείχνει αφενός διάθεση ελέγχου και αφετέρου φόβο πολιτικής φθοράς, την ώρα που το εορταστικό κλίμα για τα δέκα χρόνια του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. δυσκολεύεται να συγκαλύψει σκάνδαλα, εσωτερικές εντάσεις και τις ρωγμές μιας εξουσίας που δείχνει σταθερή προς τα έξω αλλά λιγότερο συμπαγή στο εσωτερικό της.
Στο διεθνές πεδίο, η περίπτωση της Δανίας ως προς την Γροιλανδία λειτούργησε ως καθρέφτης του τρόπου με τον οποίο στο διεθνές δίκαιο εφαρμόζεται η επιλεκτική μνήμη και στάση. Η ανάλυση έδειξε πώς μια χώρα που σπέρνει το φόβο για την απειλή της αρχή της εδαφικής ακεραιότητας της Ευρώπης από τη Ρωσία, εμφανίζεται θιγμένη μεν αλλά ευέλικτη όταν οι ίδιες πρακτικές συναντούν τα όρια της συμμαχικής πολιτικής με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συμπέρασμα ήταν ότι το διεθνές δίκαιο σπάνια λειτουργεί ως ουδέτερος κανόνας και συχνότερα ως εργαλείο ισχύος, άλλοτε ασπίδα και άλλοτε πρόσχημα, ανάλογα με το ποιος απειλεί και ποιος έχει τη δυνατότητα να επιβάλει τη δική του ερμηνεία.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη συμφωνία Ευρωπαϊκή Ένωση–MERCOSUR, όχι ως μεμονωμένο εμπορικό γεγονός αλλά ως μέρος μιας συνολικής στρατηγικής που μεταφέρει βάρη στον ευρωπαϊκό αγροτικό τομέα. Η συζήτηση κατέληξε ότι η συμφωνία δεν είναι από μόνη της ούτε καταστροφική ούτε σωτήρια, αλλά λειτουργεί ως επιταχυντής εξελίξεων: σε ένα άνισο διεθνές πεδίο, χωρίς αυστηρή εφαρμογή κανόνων και εθνική στρατηγική, η πίεση θα ενταθεί και οι μικρότεροι παραγωγοί θα δυσκολευτούν να επιβιώσουν, ενώ μόνο όσοι επενδύσουν στην ποιότητα, την ταυτότητα και τη συλλογική οργάνωση θα μπορέσουν να σταθούν.
Τέλος, η κρίση στο Ιράν φωτίστηκε ως ιστορικό ρήγμα και όχι ως στιγμιαία έκρηξη. Από τον εκσυγχρονισμό του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί μέχρι τη θεοκρατική επανάσταση υπό τον Ρουχολάχ Χομεϊνί, το ιρανικό κράτος συγκροτήθηκε μέσα από συγκρούσεις, πολέμους και κυρώσεις. Σήμερα, όμως, κυβερνά μια κοινωνία νεανική και πολιτισμικά μετατοπισμένη, που ζητά κανονικότητα και αξιοπρέπεια, ενώ η εξουσία αντλεί νομιμοποίηση από μια επανάσταση που ανήκει ολοένα και λιγότερο στο παρόν της, καθιστώντας την κρίση βαθιά πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική.
Ακούστε ολόκληρη τη σημερινή εκπομπή στο παρακάτω βίντεο.
